ONS EERSTE HUISDIER

ONS EERSTE HUISDIER

Ja, sinds begin februari zijn we met z’n drietjes. Na een jaar samenwonen gingen we eindelijk voor een huisdiertje. We gingen ‘gewoon eens kijken’ in de winkel, en iets later zaten we thuis, met een zes weken oude Syrische hamster.

Het is een meisje, en omdat ze op het moment dat we haar kochten 6 weken oud was, hebben we er een kerstbaby van gemaakt. De naam was wat anders. Omdat het een Syrische goudhamster is, wilde ik graag een naam die ‘goud’ betekende. Ik nam Google Translate erbij, maar de meeste dingen vond ik niks. ‘Or’ in het Frans, ‘Guld’ in het Zweeds, ‘Zolata’ in het Russisch, … En toen drukte ik op Nepalees, en kwam er ‘Suna’. Wel, dat is mooi. Ik stuurde Stefan, en hij ging meteen akkoord. Jammer genoeg kreeg die naam een vieze bijklank door ‘m om te draaien (bedankt aan mijn zus daarvoor) dus heb ik er een ‘H’ achter geplakt. Een ‘hanus’ bestaat volgens mij nog niet. En zo was Sunah geboren.

We kochten voor haar de Savic Hamster Heaven 80 kooi, een blauwe kooi met tralies en buizen. En ze is gek op die buizen! Ik snap niet hoe ze erdoor kan, maar ze doet. En snel. Ondertussen hebben we ook nog een hamsterbal en een ren aangeschaft, zodat ze vrij kan rondlopen zonder we haar kwijtraken, en ik haar in de lente en de zomer ook eens wat gras kan laten voelen.

Nu, bijna twee maanden later, kunnen we ons het leven al niet meer inbeelden zonder haar. Stefan heeft zelfs gezegd dat we, nu we toch over de kooi beschikken, altijd hamsters zullen hebben. Ze heeft me al een aantal slapeloze nachten bezorgd door de tralieknagen (en een knaagsteen helpt helaas niet), maar ik kan nooit lang boos blijven. Ze is zo schattig en fluffy en schattig en zacht en schattig en en en … Een schatje dus!