IK HEB MIJN VOORLOPIG RIJBEWIJS

IK HEB MIJN VOORLOPIG RIJBEWIJS

Oké, tijd om verder in te gaan op één van mijn positieve puntjes van vorig jaar: ik heb mijn voorlopig rijbewijs! Ik heb jaren het irritante ‘Waarom hebt ge uw rijbewijs nog niet?’ moeten aanhoren, en heb er eindelijk verandering in gebracht. Waarom nu (pas)? Dat lees je hieronder.

Dus, waarom had ik op mijn 27e nog geen rijbewijs? Wel, hierbij de drie hoofdredenen:

  • het is duur: jezus, €15 voor je theorie-examen, €1300 voor 20 uur praktijklessen, extra kosten als je het examen met de auto van het examencentrum wil doen, €100 voor het terugkommoment … Tot op heden was het het geld niet waard, in mijn ogen.
  • ik had het niet nodig: ik woon op 2 km van mijn mama, en op 2 km van mijn werk, en de meeste vrienden wonen ook op maximum een kwartier met de trein van me vandaan. Zolang ik te voet of met de fiets naar het werk kan, graag. Een auto kost alleen maar geld, je moet parking betalen, je kan vastzitten in de file, het is slecht voor het milieu …
  • de gekken in het verkeer: de keren dat ik de laatste maanden alleen al bijna van m’n fiets gereden ben, kan ik niet meer op één hand tellen. Zeker nu ik goed weet wat de verkeersregels zijn, merk ik hoe belachelijk veel mensen deze totaal niet volgen. Maar goed, met goede begeleiding komt dit zeker goed, ik heb alle vertrouwen in mijn begeleider. En een wagen is gelukkig iets steviger dan een fiets.

Want bij deze: de redenen waarom ik het wel wil halen:

  • vrijheid: gaan en staan waar je wil, hoe zalig is dat? Die vrijheid lijkt me onbeschrijflijk.
  • het is handig: wat als Stefan zijn been breekt (*knocks on wood*), of iets anders aan de hand krijgt? Ik wil voorbereid zijn, en niet wachten tot het zover is – al hoop ik natuurlijk dat ik het nooit voor dergelijke situaties nodig ga hebben.
  • het openbaar vervoer: en tja, de grootste reden. Ik ben het openbaar vervoer kotsbeu. Ik ben het beu om uren in een koud station in Brussel te zitten omdat treinen zonder aanleiding opeens worden afgeschaft. Ik ben het beu om met vriendinnen af te spreken, naar het station te wandelen, om er dan achter te komen dat de trein zomaar is afgeschaft. Van de afgelopen 4 keer dat ik een trein nodig had, liep er 3 keer iets mis. Ook vroeger, toen ik nog met de trein ging werken, heb ik me zo vaak geërgerd, en miste ik vaker wel dan niet m’n aansluiting met de bus. Als je met de trein wil gaan werken, moet je drie treinen op voorhand nemen, in de hoop dat je dan op tijd aankomt. Goed, zeurmodus uit. Mensen die regelmatig het openbaar vervoer nemen, weten vast wel wat ik bedoel. En als je op zondag ergens naartoe wil met de bus, vergeet het maar. De eerste rijdt pas als het bijna etenstijd is, maar de wandelevenementen die ik graag doe beginnen altijd in de voormiddag. En nu echt zeurmodus uit.

IMG_4063

Zo, dat is het een beetje. Ik ben suuuuper excited om ervoor te gaan, en mijn eerste les (met mijn begeleider a.k.a. verloofde) staat gepland voor over een tweetal weken – een kleine waarschuwing aan iedereen. Just kidding, we gaan eerst op veilig terrein oefenen, zodat ik het schakelen op z’n minst al onder de knie krijg. En dan stapje voor stapje op naar het grote werk!